كار كتابت مشغول شد و قسمتى از كتيبه‌هاى آن مسجد را با چند قرآن در آن‌جا تمام كرد . عليرضا روز پنجشنبه ، اول شوال سال 1001 هجرى ، به خدمت شاه عباس درآمد و در زمرهء نديمان مخصوص وى داخل شد و شاه جمعى از خوشنويسان مانند محمد رضا امامى و محمد صالح اصفهانى و عبد الباقى تبريزى را به او سپرد تا زير نظر او خط ثلث را بياموزند . عليرضاى عباسى تا پايان عمر در زمرهء مقرّبان و نديمان مخصوص شاه بود و در سفر و حضر در سلك مقرّبان شرف اختصاص داشت و به تفقّدات و انعامات و نوازش‌هاى بىپايان شاهانه سرافراز و مفتخر و به لقب شاهنواز ملقب شد . محبت و علاقهء شاه عباس به اين مرد هنرمند بدان پايه بود كه گاه پهلوى او مىنشست و شمعى به دست مىگرفت تا عليرضا در روشنايى آن كتابت كند . پروفسور آرثر آپم پوپ ايران‌شناس معاصر و مشهور امريكايى كه كتاب مشهور او تحت عنوان بررسى هنر ايران « 1 » در شش جلد قطور تدوين شده و شهرت جهان دارد ، راجع به عظمت صنعت معمارى و كاشيكارى مسجد شيخ لطف اللّه چنين نوشته است : مسجدى كه در سمت مشرق ميدان شاه و مقابل ساختمان عالىقاپو قرار دارد ، يكى از شاهكارهاى بىنظير معمارى است كه در سراسر آسيا خودنمايى مىكند . اين مسجد زيبا ، كه همچون جواهرى درخشان در تاريخ معمارى ايرانيان مىدرخشد ، مسجد شيخ لطف اللّه نام دارد . شاه عباس بزرگ اين مسجد را به افتخار پدرزن خود شيخ لطف اللّه ، كه يكى از پيشوايان عالىقدر آن زمان بود ، بر روى خرابه‌هايى كه از بقاياى مسجد قديمى به جاىمانده بود ، بنا كرد . در حقيقت ميدان بزرگى كه قصر باشكوه عالىقاپو در

--> ( 1 ) . A Survey of persian Art